Pau internationaal: voorbereiding op de koninginnevlucht van de fond
De vlucht vanuit Pau. Alleen de naam alleen al doet iets met een fondliefhebber.
Het is de zwaarste, de oudste, de meest prestigieuze internationale vlucht. Dit is geen middagje spelen, dit is de Tour de France voor onze vliegers. De koninginnevlucht. En als je denkt: "Daar wil ik bij horen", dan begint het spel nu pas echt.
De voorbereiding op Pau is een marathon, geen sprint. Het begint niet een week van tevoren, maar al maanden eerder.
Hier is hoe je je duiven en jezelf klaarstoomt voor dit prachtige avontuur.
Waarom Pau de ultieme test is
Pau is geen vlucht die je zomaar wint. Het is de ultieme test voor je duiven, je kweek en je management.
We hebben het over een afstand van ruwweg 900 tot 1000 kilometer, afhankelijk van de lossingsplaats.
Je duiven moeten in één ruk doorvliegen, vaak tegen een strakke zuidenwind in. Ze moeten overleven in de Pyreneeën, waar de thermiek en de weersomstandigheden extreem kunnen veranderen. Een overwinning of een topnotering op Pau is een lifetime achievement.
Het is de vlucht die je kweekduiven bewijst. Een duif die goed uit Pau komt, is een duif die je direct in je kweekhok wilt zetten. Het bloed, de structuur, de wilskracht – alles moet kloppen. Daarom is de voorbereiding zo cruciaal.
Je kunt geen fouten maken. Een duif die niet topfit is, haalt de eindstreep niet.
De kweek: de basis wordt nu gelegd
Als je aan Pau wilt meedoen, begin je eigenlijk al in het vorige jaar.
De duiven die jij in mei of juni op Pau wilt hebben, zijn nu (in het najaar of de winter) geboren. De kweek is alles. Je zoekt niet zomaar een snelle duif, maar een duif met uithoudingsvermogen, slimme navigatie en een ijzeren gezondheid. Veel succesvolle fondspelers kiezen voor bewezen lijnen.
Denk aan de "Bonte Doffer" lijnen van Leo Heremans, de "Olympiade" duiven van Jelle Jellema of de ijzersterke "Kannibaal" lijnen van Comb. Ebben. Je wilt bloed dat bekend staat om zijn prestaties op de zware fond.
Je hoeft niet per se de originele duif te hebben, maar de kleinkinderen of achterkleinkinderen van deze toppers zijn vaak goud waard.
De koppeling moet met zorg gebeuren. Koppel een doffer met bewezen fondkracht aan een duivin die afkomstig is van een snelle, maar ook sterke lijn. Zo combineer je kracht met snelheid.
Zorg dat je koppels volledig in orde zijn, met voldoende vitaminen en mineralen. Gebruik bijvoorbeeld een goed multivitamine supplement zoals "Pigeon Vitality" of "Beyers Vital" tijdens de kweek.
De selectie: kies de beste
Een goede start is essentieel. Niet elke duif in je hok is geschikt voor Pau. Je moet streng selecteren.
Kijk naar de duiven. Zijn ze stevig gebouwd?
Hebben ze een goed vleugelapparaat met soepele veren? Let ook op de vleugelspanning. Zijn ze actief en alert?
Een duif die lui is of snel vermoeid raakt, heeft niets te zoeken op de zware fond.
Je selecteert op basis van prestaties op de kortere fondvluchten. Kijkend naar het overzicht van alle nationale vluchten is een duif die goed presteert op Asse-Zellik (400 km) of Argenton (550 km) en er fris uitziet na de vlucht, een ideale kandidaat. Hierbij spelen de verschillen tussen een weduwnaar en nestduif ook een rol. Je wilt duiven die herstellen. En duiven die "honger" hebben.
Die na een zware vlucht alweer aan het snavelen zijn. Dat zijn de dieren die je nodig hebt.
De training: opbouwen naar topconditie
De training voor Pau is een kwestie van opbouwen. Je wilt je duiven niet van de ene op de andere dag een marathon laten lopen.
Je bouwt de afstanden op. Begin in het voorjaar met vluchten van 100-200 km. Daarna volgen de midfondvluchten over de Ardennen tot ongeveer 400 km. Vanaf half mei ga je over op de echte fondvluchten.
Denk aan Chateauroux (550 km) of Montluçon (600 km). Dit zijn de generale repetities.
Je ziet hoe je duiven reageren op de zwaardere inspanning. Zijn ze snel terug?
Zien ze er goed uit? Zijn ze hun motivatie niet verloren? Dit is het moment om bij te sturen.
Een belangrijk onderdeel is het zogenaamde "inkorven". Je duiven wennen aan de mand en de stress van het vervoer.
Voeding: de motor van de duif
Regelmatig inkorven op kortere afstanden helpt ze hierbij. Ze weten wat er gebeurt en raken minder gestrest. Dit is cruciaal voor hun prestaties op de lange vlucht.
Zorg dat ze altijd vers water hebben en de juiste voeding. Je kunt geen topprestatie verwachten van een duif die slecht eet.
Tijdens de voorbereiding op Pau moet de voeding perfect zijn. Geen goedkope mengelingen, maar een uitgebalanceerd fondvoer.
Merken als "Beyers", "De Hee" of "Vandenbulcke" hebben speciale fondsmengelingen. Deze mengelingen bevatten meer vetten en koolhydraten voor langdurige energie.
Je kunt ook extra's toevoegen, zoals pinda's of maïs, maar met mate. Zorg dat de spijsvertering op orde is. Een dagje "vastzitten" kan een vlucht verpesten. Gebruik probiotica of een middel als "Ornithose Complex" om de darmflora gezond te houden.
Verder: altijd vers drinkwater. En een mineralenmengeling (grit) dat altijd beschikbaar is.
Vooral calcium is belangrijk voor de botten en de spieren. Een duif die tekorten heeft, zal sneller blessures oplopen of vermoeid raken.
De vluchtweek: de allerlaatste voorbereidingen
De week voor de lossing van Pau is zenuwachtig, maar je routine moet hetzelfde blijven. De duiven krijgen hun normale eten, hun normale training.
Je wilt ze niet overbelasten. De trainingen worden korter, zodat ze energie sparen.
In de mand stoppen is een kunst op zich. Zorg dat de manden schoon en droog zijn. Leg er een dun laagje stro of kattenbakkorrels in voor het comfort en de hygiëne. Controleer de ringen. Zijn ze leesbaar?
Zit er geen beschadiging op? Een verkeerde ring betekent diskwalificatie.
De avond voor het inkorven geef je de duiven hun laatste maaltijd. Een licht verteerbare, energierijke maaltijd. Sommige spelers geven nog een "pilletje" of een druppel tegen de stress of voor de spijsvertering. Gebruik hier niet te veel van. Je duiven moeten fris en alert de mand in.
"Op Pau win je de vlucht in de voorbereiding. De vlucht zelf is alleen het moment van de waarheid."
Praktische tips voor de serieuze speler
Hier zijn een paar concrete tips om het verschil te maken. Deze zijn gebaseerd op de ervaringen van tophokken.
- Hygiëne is koning: Houd je hok schoon. Dagelijks uitmesten, wekelijks een grondige schoonmaak. Geen stof, geen tocht. Een schone omgeving voorkomt ziektes.
- Watermanagement: Geef je duiven nooit koud water. Laat het water op kamertemperatuur komen. Voeg af en toe een scheutje azijn toe aan het water (1 liter op 10 liter water) om de nieren te ondersteunen.
- De duivin of de doffer? Sommige spelers geloven dat een duivin beter is op de zware fond, anderen zweren bij doffers. Probeer beide. Kijk wat voor jouw hok werkt. Een jonge doffer met bewezen bloed kan een topper zijn.
- De mand: Investeer in goede, stevige manden. Een duif die bekneld raakt of schuift tijdens het transport, raakt geblesseerd. De standaard "Biljart" mand is een klassieker, maar er zijn moderne, lichtere varianten.
- De thuiskomst: Zorg dat het hok klaar staat met vers water en een licht voer. De duiven moeten direct kunnen eten en drinken. Geen drukte rondom het hok. Laat ze met rust. Ze hebben rust nodig.
- Volg je gevoel: Jij kent je duiven. Als een duif er op de dag van inkorven niet goed uitziet, niet fit lijkt, aarzel dan niet. Haal hem eruit. Een duif twijfelen is beter dan een duif verliezen.
De voorbereiding op Pau is een zware klus, maar de voldoening is enorm. Het is een samenspel van kennis, discipline